Aktualności

Muzyka Mikołaja z Radomia należy do najcenniejszych zabytków polskiego średniowiecza i niezwykle rzadko gości na scenach koncertowych. Ensemble Dragma i Ensemble Peregrina pod kierownictwem Agnieszki Budzińskiej-Bennett zaprezentują pełny zbiór zachowanych kompozycji tego wybitnego twórcy, uzupełniony utworami anonimowych kompozytorów oraz muzyką z czasów pierwszych Jagiellonów. Koncert przygotowany przez artystów od lat zajmujących się badaniem i wykonywaniem muzyki dawnej pozwala usłyszeć repertuar, który przez stulecia pozostawał ukryty w rękopisach i dziś powraca do życia w oparciu o najnowsze badania źródłowe.

Ensemble Peregrina
Zespół założony w roku 1997 w Bazylei i kierowany przez polską wokalistkę i muzykologa, Agnieszkę Budzińską-Bennett, koncentruje swoje zainteresowania na świeckiej i religijnej muzyce europejskiej z okresu od IX do XV wieku. Mimo niszowych repertuarów ensemble prowadzi aktywną działalność koncertowa na całym świecie, uhonorowany został najbardziej prestiżowymi nagrodami fonograficznymi, takimi jak Echo-Klassik 2009, International Classical Music Award ICMA 2019 czy Gramophone Award 2025. Główny obszar badawczej i artystycznej działalności zespołu to wczesna polifonia i monodia. Ensemble Peregrina wystąpił na wielu festiwalach w Szwajcarii (Lucerne Festival), Polsce (Misteria Paschalia), Holandii (Festival Oude Muziek), Belgii, Austrii, Wielkiej Brytanii (York Early Music Festival), Niemczech, Hiszpanii, Estonii, Litwie, Łotwie, Francji, Czarnogórze, na Islandii, we Włoszech, w Czechach oraz trzykrotnie odbył tounrnée w USA. Koncerty grupy były transmitowane m.in. przez rozgłośnie Radio DRS2, BBC 3, Deutschlandfunk, SWR2, Bayerischer Rundfunk oraz Polskie Radio 2. Nazwa peregrina („wędrowczyni”) odnosi się do sposobu, w jaki w średniowieczu następowało rozprzestrzenianie się trendów estetycznych. Muzycy Peregriny – pochodzący z Polski, Szwajcarii, Francji, Finlandii oraz z Wielkiej Brytanii – starają się tworzyć całość, która czerpie w harmonijny sposób z różnych tradycji, z jakich się wywodzą, odnajdując w nich liczne związki i wzajemne inspiracje.

Ensemble Dragma

Międzynarodowy zespół specjalizujący się w wykonawstwie muzyki późnego średniowiecza. Inspirując się historycznymi źródłami, artyści łączą rzetelne badania z twórczym podejściem do interpretacji, odkrywając zapomniane brzmienia i muzyczne tradycje. Trzon zespołu tworzą wybitni specjaliści muzyki dawnej: Agnieszka Budzińska-Bennett, Jane Achtman i Marc Lewon. Od momentu powstania w 2012 roku Ensemble Dragma zyskał międzynarodowe uznanie dzięki oryginalnym projektom artystycznym, licznym trasom koncertowym oraz wysoko ocenianym nagraniom. W dorobku zespołu znajdują się m.in. nagrodzone albumy Kingdom of Heaven i Song of Beasts, a także projekt poświęcony polskiemu rękopisowi Kras 52, którego efektem są kompletne nagranie repertuaru, tournée koncertowe oraz naukowa edycja źródła. Działalność zespołu łączy najwyższy poziom wykonawstwa z pasją odkrywania i popularyzowania europejskiego dziedzictwa muzycznego.

Koncert muzyki dawnej w wykonaniu Radomskiej Orkiestry Kameralnej oraz znakomitych solistów: Zbigniewa Pilcha i Lucjana Szalińskiego-Bałwasa (skrzypce). W wydarzeniu wystąpi także Chór Uniwersytetu Radomskiego pod dyrekcją Agnieszki Kobierskiej wraz z solistą Maciejem Falkiewiczem (baryton). Program koncertu koncentruje się wokół twórczości Jana Sebastiana Bacha, ukazując ją w kontekście muzyki polskiego renesansu i europejskiego baroku. W repertuarze znajdą się dzieła Mikołaja Gomółki, Wacława z Szamotuł, Mikołaja Zieleńskiego, Henry’ego Purcella, Georga Friedricha Haendla oraz Jana Sebastiana Bacha, w tym V i VI Koncert brandenburski oraz słynny Koncert d-moll na dwoje skrzypiec.

Kapela od Świętego Kazimierza zaprasza na spotkanie z muzyką dawną od renesansu po dojrzały barok. W programie znajdą się tańce z tabulatury Jana z Lublina oraz kompozycje Francesca Veraciniego, Francesca Manciniego, Giovanniego Battisty Pergolesiego, Georga Friedricha Händla i Johanna Sebastiana Bacha. W wykonaniu Karoliny Nosowskiej, Ewy Rauner, Miłosza Rybarskiego i Marii Książkiewicz zabrzmią utwory wokalne i instrumentalne ukazujące różnorodność, ekspresję oraz piękno muzyki dawnych epok.

W 2008 roku z inicjatywy Prezesa Fundacji „Ars Antiqua Radomiensis”- Ewy Gęga-Osowskiej powstał przy Fundacji profesjonalny zespół muzyki dawnej „Kapela od Świętego Kazimierza”. Zespół zajmuje się głównie wykonawstwem muzyki XVII i XVIII wieku, zgodnie z ówczesną estetyką, technikami i stylem oraz przy użyciu kopii instrumentów historycznych. Jego trzon stanowią radomscy muzycy. Do kolejnych projektów koncertowych dodatkowo zapraszani są uznani muzycy z kręgu wykonawstwa historycznego z całej Polski. Tym samym zespół modyfikuje swój skład w zależności od repertuaru, celem prezentowania jak najszerszego spektrum muzycznej tradycji.

W pierwszej tercji XVIII wieku flet prosty przeżywał w Niemczech okres niezwykłego rozkwitu. Po tym, jak nowo opracowany we Francji typ instrumentu został rozpowszechniony w ojczyźnie Bacha przez rodzinę Dennerów, lutników z Norymbergi, jego wizerunek uległ trwałej zmianie. Narzędzie zawodowych muzyków i miejskich flecistów oraz dudziarzy stało się, obok lutni, klawesynu i violi da gamba, prestiżowym atrybutem w rękach arystokratycznych koneserów sztuki. Książęta Brunszwiku, Stuttgartu i Monachium uznali flet prosty za instrument odpowiedni dla swojej pozycji społecznej, podobnie jak wielu przedstawicieli wyższych warstw mieszczańskich. Jednocześnie czołowi kompozytorzy tamtej epoki wykorzystali i poszerzyli możliwości techniczne fletu w niespotykanym dotąd stopniu. Imponującym tego przykładem są chociażby Koncerty brandenburskie Johanna Sebastiana Bacha oraz wiele jego kantat.

Nie sposób również pominąć spuścizny prawdopodobnie najbardziej płodnego i wszechstronnego niemieckiego kompozytora doby baroku – Georga Philippa Telemanna. Telemann, który sam nauczył się gry na flecie prostym, pozostawił liczne perełki muzyki kameralnej, należące dziś do standardowego repertuaru flecistów. Zgodnie z preferencjami dworów niemieckich zatrudnieni tam kompozytorzy tworzyli już na początku XVIII wieku dzieła inspirowane muzyką włoską i francuską. Twórczość mistrza z Magdeburga stanowi znakomity przykład połączenia stylu włoskiego i francuskiego z elementami niemieckimi, które wspólnie rozwinęły się w tzw. styl mieszany. W ostatnich latach odnaleziono znaczną część tego repertuaru, jednak nowe odkrycia dotyczące muzyki na flet prosty należą do rzadkości. Zaliczają się do nich napisany dla dworu w Darmstadt zbiór sonat na flet prosty Johanna Jakoba Kressa, suity Jakoba Scheiffelhuta – muzyka miejskiego z Augsburga – a także kilka anonimowych sonat powstałych dla dworu w Brunszwiku-Wolfenbüttel. Ponadto, zgodnie z najnowszymi badaniami, zrekonstruowano sonatę triową na flet prosty, skrzypce i basso continuo autorstwa Johanna Sebastiana Bacha, znaną dotąd jako Sonata A-dur na flet traverso i klawesyn obligato BWV 1032.

Nadrzędnym celem programu „Da pacem Domine – muzyka wojen krzyżowych”  jest oddanie nastroju i przesłania epoki zarówno z perspektywy bogobojnego kaznodziei, jak i dzierżącego władzę króla czy prostego rycerza. Z uwagi na szerokie spektrum podejmowanej tematyki w repertuarze znalazły się m.in. wezwanie do udziału w II krucjacie u boku wojsk francuskiego monarchy Ludwika VII, pieśń więzienna króla Anglii Ryszarda I „Lwie Serce” oraz elegia upamiętniająca śmierć przywódcy Świętego Cesarstwa Rzymskiego, Fryderyka I „Barbarossy”. Program wzbogacają także tłumaczenia pieśni krucjatowych na język polski, które ułatwiają odbiorcom głębsze odczucie ducha minionych czasów. Całość dopełnia brzmienie kopii historycznych instrumentów wykonanych w Pracowni Lutniczej Ryszarda Dominika Dembińskiego.

W koncercie „Śpiew i Tchnienie” usłyszymy antyfony Hildegardy von Bingen (XII w.) ze zbioru „Symphonia armonie celestium revelationum” oraz kompozycje Perotinusa (XII/XII w.) oraz współczesne utwory inspirowane oryginałami. Całość dopełni improwizacja na saksofonie i instrumentach perkusyjnych, wprowadzające dialog między dawnym a nowym brzmieniem.

Vocal Ease to międzynarodowy chór, założony w Brukseli w 2010 roku przez grupę doświadczonych chórzystów oraz dyrygentkę Martę Jakubiec. Chór występował już w Belgii, Niemczech, Wielkiej Brytanii i Polsce. Vocal Ease to zespół o wysokim poziomie, współpracujący z profesjonalnymi instrumentalistami. Oryginalnie jest to chór żeński, ale grupa organizuje również projekty dla chórów mieszanych, zapraszając męskie głosy.

Cezariusz Gadzina – wybitny saksofonista, dyrygent, kompozytor, absolwent Uniwersytetu Muzycznego im. F.Chopina w Warszawie (w klasie saksofonu prof. Davida Pitucha), Lemmensinstituut w Leuven (w klasie saksofonu prof. Ed Bogaarda) oraz Królewskiego Konserwatorium Muzycznego w Brukseli (w klasie saksofonu jazzowego prof. Johna Ruocco). Jest założycielem i dyrektorem artystycznym The European Saxophone Ensemble zespołu noszącego zaszczytny tytuł Ambasadora Kultury Unii Europejskiej. Jest pierwszym Polakiem, który znalazł się w tym prestiżowym gronie. Posiada stopień Doktora Sztuki.

Czy można w jednym wieczorze przemierzyć Andaluzję, Persję i świat baroku? Koncert „Noc fiesty i podróż do źródła” udowadnia, że muzyka nie uznaje granic.

Na scenie zapada cisza. Pierwszy dźwięk santuru brzmi niczym wiatr nad perską pustynią – subtelny, pełen historii i tęsknoty. Po chwili pojawia się puls flamenco, żywiołowy i ognisty, a barok splata oba światy w kunsztowną muzyczną opowieść. Publiczność przestaje zastanawiać się, gdzie kończy się Persja, a zaczyna Hiszpania. W tej podróży liczy się tylko wspólne brzmienie.

Zespół Porfiesta & Fuente, tworzony pod kierownictwem Jahiara Azima Iraniego i Jakuba Niedoborka, sięga do tradycji różnych kultur, odnajdując między nimi zaskakująco naturalny dialog. Perska melancholia, hiszpański rytm i barokowa elegancja spotykają się we współczesnym języku muzyki, w którym dawne melodie nabierają nowego życia. W programie usłyszymy zarówno pieśni i tańce dawnej Hiszpanii, jak i autorskie kompozycje Jahiara Iraniego, wykonywane na wyjątkowych instrumentach, takich jak santur, oud, kamanche, duduk, zurna czy irańskie bębny daf i zarb.

Album Dark Side of the Moon zespołu Pink Floyd to jedno z najpopularniejszych dzieł muzycznych XX wieku. Krążek spędził na liście magazynu „Billboard” – zbierającej dwieście najczęściej w danym tygodniu kupowanych i słuchanych nagrań w USA – niemal szesnaście lat! W świecie muzyki popularnej brytyjski zespół pozostaje bezkonkurencyjny. Być może godnego rywala należałoby poszukać w świecie partytur i koncertowych wykonań? Któż z nas nie słuchał choć raz Eine kleine Nachtmusik Mozarta albo V Symfonii Beethovena?

Wśród barokowych evergreenów bezkonkurencyjne pozostają jednak Cztery pory roku Vivaldiego. Popularne koncerty skrzypcowe doczekały się ponad tysiąca nagrań, z czego jedno (Nigel Kennedy, 1986) rozeszło się w trzech milionach egzemplarzy. „Zagrały” też w co najmniej pięciuset filmach i poddane zostały niezliczonym remiksom, z których najpopularniejszy jest ten autorstwa Maxa Richtera, a bodaj najstarszy wyszedł spod pióra samego Bacha. Aż trudno uwierzyć, że jeszcze w latach czterdziestych XX wieku prawnie nikt nie pamiętał o ponad dwustuletnich wówczas dziełach. Kilka powstałych wkrótce potem pionierskich nagrań uświadomiło światu, że w czasach masowej fonografii i syntezatorów nikt nie potrafi piękniej od Rudego Księdza opowiadać o uczuciach i zjawiskach atmosferycznych. A przecież Cztery pory roku dopiero odkrywamy – dzięki poszukiwaniom wykonawstwa historycznego. Ciekawe, czy Rudemu Księdzu spodobałaby się uwspółcześniona i ubogacona o warstwę wizualną i multimedialną wersja {oh!} Orkiestry A.D. 2026?

Oratorium Mesjasz zajmuje szczególne miejsce w twórczości Georga Friedricha Haendla. Siła jego wyrazu oraz uniwersalność przesłania sprawiły, iż jeszcze za życia kompozytora Mesjasz został okrzyknięty Arcydziełem. Skomponowane w zaledwie 24 dni oratorium cieszy się niegasnącą popularnością, za każdym razem wzbudzając entuzjazm publiczności.

Libretto przygotowane przez Charlesa Jennensa jest kompilacją tekstów zaczerpniętych z Biblii Króla Jakuba oraz Modlitewnika Powszechnego. W istocie każda z trzech części utworu podejmuje osobny wielki temat. Część pierwsza zawiera proroctwo przyjścia na świat Zbawiciela. Druga część, zwieńczona słynnym chórem Alleluja, opowiada o życiu, śmierci i zmartwychwstaniu Chrystusa. Natomiast część ostatnia koncentruje się wokół zapowiedzi zbawienia ludzkości.

Pod względem muzycznym Mesjasza charakteryzuje bogactwo zastosowanych środków, przy zachowaniu niewielkiej obsady wykonawczej. Za życia kompozytora zespół wokalistów i instrumentalistów nie przekraczał liczby 60 osób. Do tego pierwotnego brzmienia pragną nawiązywać artyści Polskiej Opery Królewskiej. Stąd też znakomitym solistom oraz zespołowi wokalnemu towarzyszyć będzie zespół instrumentów dawnych – Capella Regia Polona. Przy klawesynie zasiądzie Krzysztof Garstka, który poprowadzi wykonanie dzieła